ฉันคือพสกนิกรของในหลวง

 
ได้มีโอกาสไปบ้านจำรุงอันลือชื่อ พร้อมๆ กับกลุ่มเพื่อนที่เป็นลูกศิษย์อาจารย์วรภัทร์
งานนี้มีเพื่อนในมัลติพลายเราไปด้วย รอให้เจ้าตัวมาช่วยเสริม
แม้ว่าจะไปเช้า เย็นกลับ .. อันที่จริงเรียกว่าไปโคตรเช้า กลับโคตรดึก จะเหมาะกว่า
เพราะวันนั้นเราถึงบ้านเที่ยงคืน แต่ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆ และอยากแบ่งปัน
 
 
บ้านจำรุง เป็นตัวอย่างหนึ่งของชุมชนพึ่งตนเอง ที่นำแนวพระราชดำรัสของในหลวง มาสานต่อ อย่างเป็นรูปธรรม
มีการจัดการทรัพยากรที่มี อย่างเป็นระบบ มีการผูกมิตรกับชุมชนใกล้เคียง เพื่อแลกเปลี่ยนซื้อขายในสิ่งที่บ้านจำรุงไม่มี
มีการรวมกลุ่มกัน เพื่อความเข้มแข็ง ในเรื่องการขายยางพารา อันเป็นอาชีพหลักของคนจำรุง
ไม่ให้ถูกพ่อค้าเอาเปรียบในเรื่องตาชั่ง และราคายาง
มีการอนุรักษ์พันธุ์ปูแสม เพื่อรักษาสภาพแวดล้อมให้ยั่งยืน
มีการแบ่งกลุ่มทำงาน เพื่อสร้างผู้นำในกลุ่มย่อยๆ จนสามารถเติบใหญ่เป็นผู้นำชุมชนต่อไป
มีการปลูกพืชผสมผสาน ไม้สามอย่าง ประโยชน์สี่อย่าง ไม่มีการแทรกแซง
หรือยัดเยียดไม้ที่ไม่ใช่ไม้พื้นเมืองลงไปในดินจำรุง .. ทำอย่างที่มี แต่ให้ผลสูงสุด
 
 
ให้ความสำคัญกับคนทุกวัย วัยเด็ก มีกองทัพมด คอยเก็บขยะในชุมชน วัยรุ่น มีวงดนตรี กีฬา วัยชรา
มีการรวมกลุ่มกันให้ความรู้ ฯลฯ
 
 
ไปแค่ไม่กี่ชั่วโมง.. ได้อะไรมามากมายเหลือเกิน
 
 
 
ขอขอบคุณข้อมูล : ฉันคือ พสกนิกรของในหลวง - บ้านจำรุง
http://itsmeake.multiply.com/photos/album/10/10